دیشب مهمان برنامه خندوانه حرف خوبی زد. گفت که مردم عصبانی هستند ولی هنوز اطلاعات اونقدر کامل نیست که بدونند از چی عصبانی اند. درست می گه. مثلا خود من از مردم عصبانی ام. یکی از قالیباف. یکی از شورای شهر و چمران. یکی دیگه از مدیریت بحران و یکی از خود کسبه و یکی هیئت مدیره و یکی بودجه آتش نشانی و یکی از رسانه های مرده خور و سیاسی بازی و ... .من خودم معتقدم وقتی یکی مسئولیتی داره یعنی همیشه درصد خطایی هم براش محتمله. حالا از بدشانسی اش خطا می شه حاصلش پلاسکو. خطایی که شاید در ظاهر کوچک به نظر بیاد مثل پلمب نکردن. شاید اگر پلاسکو پلمب شده بود همه کمپین می ذاشتند که چرا زورتون به یه سری کاسب رسیده؟ دنبال پولید و ... .اون دیکته ننوشته است که غلط نداره ...اما من از مردمی عصبانی ام که هیچ مسئولیتی نداشتند ولی مخصوصا و داوطلبانه اشتباه کردند. هنوز معتقدم یکی از عوامل مهم کند شدن آتش نشان ها مردم خوشحال سلفی بگیر بودند که تا شب با پلیس گرگم به هوا بازی می کردند. اگر نبودند شاید حریق اونقدر طول نمی کشید که سازه ذوب بشه و یا لااقل ساختمان زودتر تخلیه شده بود و چشم به راه جنازه نبودیم. ساختمانی که ب

حکم حکومتی ترامپ صادر نشده بلوکه شد و معلق. دست و پا زدنش هم فایده نداشت.در این که این اتفاق یک آبرو ریزی بزرگ و زودهنگام برای ترامپ بود هیچ شکی نیست، ولی قطعا جای درس زیادی هم برای ما داره.شخص اول یک کشور قلدور حکمی داد. علیه حکمش علنا اقدام شد. آن هم توسط خودی ها. تظاهرات های متعدد هم شکل گرفت. انواع اعتراض های دولتی و نهادی و مردمی. اما نه کسی زندان افتاد، نه کسی ممنوع التصویر و حرکت و حرف شد، نه کسی سانسور شد، نه گروهی سرکوب شد و نه کسی دشمن شناخته شد.و از اون قابل تامل تر این که این ها به خاطر گذشت و عطوفت و رافت و درایت ترامپ عصبانی نبود، بلکه قانون اساسی ای وجود داره که بالاتر از هر خودشیفته افسار گسیخته ای مثل ترامپه. همون قانونی که باعث شد ترامپ با رای مردمی کمتر، رئیس جمهور قانونی آمریکا باشه، همون قانون حتی ملاحظه شخصیت و اقتدارش را حتی در حد ادا هم نکرد. قانونی که شخص محور نیست که دلبخواهی باشه. این باید درس باشه ...